"Klopjes en klapjes".

Het is veel eenvoudiger kleine problemen op te lossen dan grote.
Het is ook veel verstandiger gewenst gedrag te belonen, dan ongewenst gedrag te straffen.

Deze twee axioma's leiden bijna automatisch tot het systeem van "Klopjes en klapjes".
Door mensen, die hun werk goed doen regelmatig een klopje (op de schouder te geven) hoeft een leidinggevende zich niet of nauwelijks in te spannen, om de mensen goed te laten werken. Mensen worden namelijk maar door twee zaken werkelijk gemotiveerd.
1 Succes hebben met hetgeen zij moeten doen.
2 Erkenning krijgen voor hun prestaties.

Alle andere zaken, waarvan beweerd wordt, dat zij motiveren zijn in werkelijkheid het wegnemen van demotiverende factoren.
"Klopjes" versterken gewenst gedrag op een geweldige manier.
Kleine "klapjes" geven de mensen duidelijkheid als zij ongewenst gedrag vertonen. Zo kennen wij een manager, die als de mensen goed bezig zijn, de mensen bij de voornaam aanspreekt. Als ze met de achternaam worden aangesproken weten ze al dat er iets schort.

Terug naar het begin of terug naar de tekst